مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 3 پیاپی 11 2024 10 01 Ethics-Oriented and Anti-Ethical Political Conduct of Rulers in the Political Society of Iran Based on Karen Horney's Theory: A Review of Historical Books اخلاق‌مداری و اخلاق‌ستیزی سیاسی حکمرانان در جامعه سیاسی ایران بر بنیان نظریه کارن هورنای؛ مروری بر کتب تاریخی 20 36 10.61838/kman.jspsich.3.3.2 FA محمدجواد صافدل طهرانی دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران علی‌اکبر امینی استادیار، گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران اهورا راهبر استادیار، گروه علوم سیاسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران Journal Article 2024 08 11 <p>The aim of the present research was to examine the ethics-oriented and anti-ethical political conduct of rulers in the political society of Iran based on Karen Horney's theory, with a review of historical books. Due to the nature of the research, we have employed a descriptive-analytical method based on documents and evidence. Ethics, by fostering a sublime and valuable spirit in the political sphere, prevents the emergence of social challenges, conflicts, and disputes, and by disseminating human values among the members of society, increases social cohesion and solidarity. In this regard, whether we consider politics as a profession or as a field that affects and is affected by all people according to their responsibilities and multiple roles in life, it is necessary to introduce specific ethical codes for this field. Regarding political ethics, no code or indicator has been introduced so far by scientific or political institutions. The book Kalila and Dimna, as a historical work, is a multi-layered and hybrid piece in which glimpses of three civilizations—India, Iran, and Islam (even a faint touch of Greek civilization)—can be observed. Centuries after the writing and translation of this book in the West, Machiavelli's The Prince was written with the same theme. The main question is: What perspectives do Kalila and Dimna and The Prince, as two historical-literary works, have on political ethics in society, and what are the similarities and differences between the two books? The method used to analyze and explain the subject is Karen Horney's psychological approach, which dissects four personality types: compliant, aggressive, detached, and idealized self. The conclusion drawn from this study is that in both books, political ethics is the central issue. However, in Kalila and Dimna, anti-ethical behavior is despicable and condemned, and anti-ethical figures like "Dimna" meet a bitter end, while in The Prince, the anti-ethical ruler faces no punishment for his conduct.</p> <p>هدف از پژوهش حاضر، بررسی اخلاق‌مداری و اخلاق‌ستیزی سیاسی حکمرانان در جامعه سیاسی ایران بر بنیان نظریه کارن هورنای؛ مروری بر کتب تاریخی بود. بنا به ماهیت تحقیق، در این مقاله از روش توصیفی‌-‌تحلیلی با استناد بر اسناد و مدارک سود برده‌ایم. اخلاق با ایجاد روحیه متعالی و ارزشمند در عرصه سیاست،از ظهور چالش ها، تعارضات و درگیری­های اجتماعی، پیشگیری کرده و با انتشار ارزش­های انسانی در میان اعضایجامعه، وفاق و همبستگی اجتماعی را افزایش می­دهد. در همین راستا چه سیاست ­ورزی را از رده مشاغل در نظر بگیریم و چه آن را حوزه­ای بدانیم که همه انسان‌ها به تناسب مسئولیت و نقش هایچندگانه زندگی، هم بر آن تأثیر می­گذارند و هم از آن تأثیر می­گیرند، لازم است کدهای ویژه اخلاقی این حوزهمعرفی گردد. درباره اخلاق سیاسی تاکنون کد و شاخصی از سوی نهادهای علمی یا سیاسی معرفی نشده است. کتاب کلیله ودمنه به عنوان کتابی تاریخی، یک اثر چند لایه و هیبریدی است که در آن جلوه‌هایی از سه تمدن هند، ایران و اسلام (حتی کوره رنگی از تمدن یونان) در آن مشاهده می‌شود. سده‌ها پس از تألیف و ترجمه این کتاب در غرب، کتاب شهریار ماکیاولی با همان درونمایه نوشته شد. پرسش اصلی این است که کلیله و دمنه و شهریار به عنوان دو اثر تاریخی - ادبی چه نگرشی به اخلاق سیاسی در جامعه دارند و وجوه تشابه و تفاوت دو کتاب کدامند؟ شیوه‌ای که برای تحلیل و تبیین موضوع به کار گرفته شده است، شیوه روانشناسی کارن هورنای است که در آن به کالبد‌شکافی چهار نوع شخصیت مهرطلب، اقتدارگرا، عزلت‌گزین و خود ایده‌آل پرداخته شده است. نتیجه‌ای که از این پژوهش گرفته می‌شود این است که در هر دو کتاب، اخلاق سیاسی محوری‌ترین موضوع است اما در کلیله و دمنه، اخلاق‌ستیزی قبیح و نکوهیده است و اخلاق‌ستیزانی مانند "دمنه"، فرجام تلخی دارند حال اینکه شهریار اخلاق‌گریز، بابت این رویه مکافاتی نمی‌‌بیند.</p> https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/135/151