مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 3 پیاپی 11 2024 10 01 An Analytical Study of Multidimensional Poverty in Urban and Rural Areas of Iran بررسی تحلیلی فقر چندبعدی در مناطق شهری و روستایی ایران 149 162 10.61838/kman.jspsich.3.3.9 FA علی سالاری دانشجوی دکتری اقتصاد، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی،کرمان، ایران محسن زاینده‌رودی دانشیار، گروه اقتصاد، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران سید عبدالمجید جلایی اسفند آبادی استاد گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان, کرمان، ایران Journal Article 2024 07 12 <p class="Abstract"><span lang="EN-GB" style="font-size: 11.0pt; line-height: 115%;">This study aims to measure and analyze multidimensional poverty in Iran using the Alkire-Foster (AF) index across five dimensions: education, employment, living standards, health, and housing. The study period covers the years 2017 to 2019. The results indicate that approximately 28% of individuals in rural areas and 25% in urban areas are poor. Additionally, about 51% of the poor live in rural areas, while 49% reside in urban areas. The highest deprivation in both regions pertains to employment, accounting for around 40%. In other dimensions, deprivation rates are 16% in education, 4% in living standards, 24.5% in health, and 15.5% in housing. The multidimensional poverty index (MPI) is calculated to be 10% for urban areas and 11.5% for rural areas. The findings show that women, particularly in the education dimension, experience higher levels of deprivation in both urban and rural areas. This study demonstrates that poverty is a multidimensional phenomenon, and effective policies for poverty reduction must address all its dimensions. Based on the results, improving employment conditions and enhancing living standards are primary priorities for reducing poverty. Additionally, special attention to improving health and education services, especially for women, is essential. The research indicates that targeted and precise policies can significantly reduce poverty and social inequalities.</span></p> <p>این پژوهش با هدف اندازه‌گیری و تحلیل فقر چندبعدی در ایران با استفاده از شاخص الکایر - فوستر (AF) در پنج بعد آموزش، اشتغال، استاندارد زندگی، سلامت و مسکن انجام شده است. بازه زمانی مورد بررسی شامل سال‌های 1396 تا 1398 است. نتایج نشان داد که در مناطق روستایی حدود 28 درصد و در مناطق شهری حدود 25 درصد افراد فقیر هستند. همچنین، حدود 51 درصد افراد فقیر در مناطق روستایی و 49 درصد در مناطق شهری زندگی می‌کنند. بیشترین میزان محرومیت در هر دو منطقه مربوط به بعد اشتغال است که حدود 40 درصد می‌باشد. در سایر ابعاد، میزان محرومیت به ترتیب 16 درصد در آموزش، 4 درصد در استاندارد زندگی، 24.5 درصد در سلامت و 15.5 درصد در مسکن است. شاخص فقر چندبعدی در مناطق شهری و روستایی به ترتیب 10 و 11.5 درصد محاسبه شده است. یافته‌ها نشان داد که زنان در هر دو منطقه به‌ویژه در بعد آموزش دارای محرومیت بیشتری هستند. این مطالعه نشان می‌دهد که فقر یک پدیده چندبعدی است و سیاست‌گذاری‌های موثر برای کاهش فقر نیازمند توجه به تمامی ابعاد آن می‌باشد. بر اساس نتایج، بهبود شرایط اشتغال و ارتقاء استانداردهای زندگی از اولویت‌های اصلی برای کاهش فقر در جامعه است. همچنین، توجه ویژه به بهبود خدمات سلامت و آموزش به‌ویژه برای زنان، ضروری است. این پژوهش نشان می‌دهد که سیاست‌های هدفمند و دقیق می‌تواند نقش موثری در کاهش فقر و نابرابری‌های اجتماعی داشته باشد.</p> https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/141/158