مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 3 پیاپی 10 2024 08 12 A Historical-Comparative Examination of the Thoughts of Dehkhoda, Soltan al-Olama, and Mohammad Khiabani on “Persophilia” بررسی تاریخی - تطبیقی اندیشه‌های دهخدا، سلطان‌العلما و محمد خیابانی در باب «ایران­دوستی» 409 425 10.61838/kman.jspsich.3.2.23 FA جاسب نیکفر داﻧﺸﯿﺎر، گروه علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، اﯾﺮان Journal Article 2024 06 15 <p>This article examines the approaches of three prominent figures of the Constitutional Era—Ali Akbar Dehkhoda, Soltan al-Olama Khorasani, and Mohammad Khiabani—regarding Persophilia. To achieve the objectives of the study, Thomas Spragens’ “Crisis Theory” has been employed. The central question is: Based on which theoretical and historical approaches did these constitutionalists conceptualize “Persophilia”? And what are the similarities and differences among the approaches of these three figures in a comparative framework? To this end, the responses of these three individuals to the crises of the Qajar and Constitutional periods are analyzed. The aim of the article is to analyze the thought of these three thinkers in confronting the crises of their time and to assess the impact of these crises on their ideas. The underlying assumption of this article is that thought does not emerge in a vacuum but is the result of a dialectical relationship between mind and reality.</p> <p>در این مقاله، به رویکرد سه شخصیت مهم عصر مشروطه یعنی علی­اکبر دهخدا، سلطان­العلمای خراسانی و محمد خیابانی در باب ایران­دوستی خواهیم پرداخت. پرسش اصلی این است که «ایران­دوستی» در نزد این مشروطه­خواهان، بر اساس کدام رویکردهای نظری و تاریخی صورت گرفته است؟ و میان رویکردهای این سه شخصیت، در مقام مقایسه چه تفاوت­ها و شباهت­هایی وجود دارد؟ بدین منظور واکنش این سه شخصیت به بحران­های عصر قاجار و مشروطیت، مورد بررسی قرار خواهد گرفت. در این مقاله قصد بر این است که اندیشة این سه نفر را در مواجهه با بحران­های زمانه تحلیل کنیم و تأثیر این بحران­ها را ارزیابی کنیم. مفروض این مقاله این است که اندیشه­ در خلأ شکل نمی­گیرد بلکه حاصل دیالکتیک ذهن و عین می­باشد. برای دستیابی به اهداف مدنظر مقاله، از «نظریه بحران» توماس اسپریگنز استفاده شده است.</p> https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/143/400