مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 3 پیاپی 10 1403 05 01 Comparative Analysis of Public Good from the Perspective of Ayatollah Mesbah Yazdi and Stuart Mill تحلیل و بررسی تطبیقی خیر عمومی از دیدگاه آیه الله مصباح یزدی و استوارت میل 32 57 10.61838/kman.jspsich.3.2.3 FA مرتضی سخراوی دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران رسول برجیسیان استادیارگروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، اصفهان، ایران حامد عامری گلستانی استادیار گروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز ، ایران Journal Article 1403 01 12 <p>The public good is a topic that has been extensively addressed throughout the history of political philosophy. Aristotle uses the idea of the "public good" as the basis for his distinction between "right" constitutions, which lead to the common benefit, and "wrong" constitutions, which benefit the rulers. The utilitarian thinker, Stuart Mill, believes that the most important public good is the act or rule of action. He considers the public good acceptable only if it leads to the dominance of good over evil in the world at least as much as any other option. Therefore, the criterion for evaluating any action is the increase or decrease in the level of happiness and satisfaction of society. In Islamic thought, from the perspective of Ayatollah Mesbah Yazdi, the key to understanding the public good is the evaluation of human actions. He believes that before understanding the public good, one must have an understanding of the types of pleasure and their relationship to interests. A person can reach an understanding of the public good if they comprehend the source of moral goodness and badness and if their intellect can discern the difference between benefit and harm, seeking the public good without mixing it with harm and not merely judging with the aim of achieving material and worldly benefits. This article uses a comparative analytical method to examine the views of these two thinkers.</p> <p>خیر عمومی موضوعی است که در طول تاریخ فلسفه سیاسی بسیار به آن پرداخته شده است، ارسطو از ایده «خیر عمومی» به عنوان مبنای تمایز خود، بین قوانین اساسی «درست»، که به نفع مشترک منجر می گردد و قوانین اساسی « نادرست»، که به نفع حاکمان است، می پردازد. اندیشمند اصالت فایده، استوارت میل، معتقد است که مهمترین خیر عمومی، عمل یا قاعده عمل است. وی تنها در صورتی خیر عام را قابل پذیرش می داند که آن خیر، حداقل به اندازه هر گزینه دیگری، به غلبه خیر بر شر در سراسر جهان منجر شود. بنابراین، معیار ارزیابی هر عملی، افزایش یا کاهش سطح شادکامی و رضایت جامعه است و  در اندیشه اسلامی از دیدگاه  آیه الله مصباح مجور شناخت خیر عمومی را ارزش گذاری افعال انسان می دانند و معتقدند قبل از ورود به شناخت خیر عمومی، می بایست شناختی نسبت به اقسام لذت و رابطه آن با مصلحت پیدا نمود و انسانی می تواند به شناخت خیرعمومی برسد که منشا حسن و قبح عقلی را درک نموده و عقل آن بینش بین مصلحت و مفسده را تشخیص یدهد و خیر عمومی را بدون آمیخته با مفسده بخواهد و فقط با هدف رسیدن به منافع مادی و دنیوی حکم ننماید در این مقاله با روش تحلیل تطبیقی به بررسی آرای دو اندیشمند پرداخته شده است.</p> https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/155/115