مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 4 پیاپی 17 2025 12 22 Foreign Policy of Israel from the Constructivist Perspective and Its Impact on Middle East Security (Case Study: Saudi Arabia, Turkey, and Iran) سیاست خارجی اسرائیل از منظر سازه انگاری و تاثیر آن بر امنیت خاورمیانه (مطالعه موردی : عربستان، ترکیه و ایران) 1 18 10.61838/kman.jspsich.294 FA افشین قلی پور دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد، اهواز، ایران حسین کریمی فرد دانشیار، گروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران حامد محقق نیا دانشیار، گروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران حامد عامری گلستان دانشیار، گروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران Journal Article 2025 07 21 <p>The aim of the present study is to examine Israel’s foreign policy from the constructivist perspective and its impact on Middle East security, with a focus on Israel’s relations with Saudi Arabia, Turkey, and Iran. To achieve this goal, the required data were collected from primary and secondary sources through a library-based note-taking method and analyzed descriptively. The constructivist approach, emphasizing the role of identities, norms, and mutual perceptions in shaping foreign policy, provides an appropriate framework for analyzing these relationships. The findings of the study indicate that changes in the identity and foreign policy norms of Saudi Arabia and Turkey have led to transformations in their relations with Israel. Regarding Saudi Arabia, the emergence of shared threats and a shift in security perceptions have created conditions for closer engagement with Israel, while the change in Turkey’s foreign policy identity following the rise of the Justice and Development Party has resulted in tensions with Israel. Concerning Iran, negative mutual perceptions and normative conflict with Israel have generated a cycle of distrust and heightened tensions, affecting the overall security of the region. The study concludes that a deeper understanding of identity and normative dynamics in Israel’s relations with these three countries can contribute to adopting more effective approaches for managing tensions and enhancing regional security.</p> <p>هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی سیاست خارجی اسرائیل از منظر سازه‌انگاری و تأثیر آن بر امنیت خاورمیانه با تمرکز بر روابط این کشور با عربستان، ترکیه و ایران می‌باشد. برای انجام این مهم داده‌های مورد نیاز از منابع دست اول و دست دوم به شیوه فیش‌برداری كتابخانه‌ای گردآوری‌گردید و به روش توصیفی مورد تحلیل قرارگرفتند.رویکرد سازه‌انگاری با تأکید بر نقش هویت‌ها، هنجارها و ادراکات متقابل در شکل‌دهی سیاست خارجی، چارچوب مناسبی برای تحلیل این روابط فراهم می‌آورد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که تغییرات در هویت و هنجارهای سیاست خارجی عربستان و ترکیه، منجر به تحولاتی در روابط این کشورها با اسرائیل شده است. در مورد عربستان، ظهور تهدیدات مشترک و تغییر در برداشت‌های امنیتی زمینه را برای نزدیکی بیشتر با اسرائیل فراهم کرده، در حالی که تغییر در هویت سیاست خارجی ترکیه پس از روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه، به تنش در روابط با اسرائیل انجامیده است. در خصوص ایران، ادراکات متقابل منفی و تعارض هنجاری با اسرائیل به ایجاد چرخه‌ای از بی‌اعتمادی و تشدید تنش منجر شده که امنیت کل منطقه را تحت تأثیر قرار داده است. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که درک عمیق‌تر از پویایی‌های هویتی و هنجاری در روابط اسرائیل با این سه کشور می‌تواند به اتخاذ رویکردهای مناسب‌تر برای مدیریت تنش‌ها و ارتقای امنیت منطقه‌ای کمک کند.</p> https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/294/483