مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 4 پیاپی 17 1404 10 01 A Comparative Study of the Concept of Immortality in Pahlavi Texts and Other Mythologies بررسی تطبیقی مفهوم جاودانگی در متون پهلوی و سایر اساطیر 1 17 10.61838/kman.jspsich.386 FA بهرام سلیمی دانشجوی دکتری، گروه فرهنگ و زبانهای باستانی ایران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. آمنه ظاهری عبداله‌وند استادیار، گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. فریبا شریفیان استادیار، گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران، پژوهشگاه میراث فرهنگی، تهران، ایران. Journal Article 1403 09 03 <p>Immortality is one of the fundamental concepts in various religions and mythologies, interpreted in different ways. In Pahlavi texts, immortality is presented as part of the cosmic order (<em>Asha</em>) and the ultimate goal of human life, whereas in myths such as <em>Gilgamesh</em>, this concept is represented in an individual and material form. This study aims to analyze the concept of immortality in Pahlavi texts and compare it with the <em>Gilgamesh</em> myth and other cultures, exploring diverse perspectives on this notion. The research methodology involves a qualitative content analysis of Pahlavi texts (<em>Dēnkard, Bundahišn, Mēnōg ī Xrad</em>) along with a comparative study of the <em>Gilgamesh</em> myth. Additionally, reputable sources on Egyptian and Greek cultures have been utilized to complement the analysis. The findings of this study indicate that, in Pahlavi texts, immortality is not merely an individual aspiration but is framed as part of a cosmic objective. This concept is actualized through the interaction between humans, nature, and divine forces in processes such as <em>Frashkart</em> (Renovation). In contrast, in the <em>Gilgamesh</em> myth, immortality is depicted as a material and personal desire that remains unattainable for humans. The study also highlights the role of natural symbols such as the Tree of Life, the Water of Life, and <em>Haoma</em> in achieving immortality within Iranian culture. Immortality in Pahlavi texts is examined not only as an individual goal but within a broader social and cosmic framework. By comparing this concept with those of other cultures, this study underscores the differences in perspectives on immortality and humanity’s place in the world.</p> <p>جاودانگی یکی از مفاهیم بنیادین در ادیان و اساطیر مختلف است که به شکل‌های گوناگونی تفسیر شده است. در متون پهلوی، جاودانگی به‌عنوان بخشی از نظم کیهانی (اشا) و هدف نهایی زندگی انسانی مطرح می‌شود، در حالی که در اسطوره‌هایی مانند گیلگمش، این مفهوم به‌صورت فردی و مادی بازنمایی شده است.این پژوهش با هدف تحلیل مفهوم جاودانگی در متون پهلوی و مقایسه آن با اسطوره گیلگمش و دیگر فرهنگ‌ها، تلاش دارد دیدگاه‌های مختلف درباره این مفهوم را بررسی کند. روش تحقیق به‌صورت تحلیل محتوای کیفی متون پهلوی (دینکرد، بندهش، مینوی خرد) و مطالعه تطبیقی با اسطوره گیلگمش انجام شده است. همچنین از منابع معتبر درباره فرهنگ‌های مصری و یونانی برای تکمیل تحلیل استفاده شده است.یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که جاودانگی در متون پهلوی فراتر از یک آرزوی فردی، به‌عنوان بخشی از یک هدف کیهانی مطرح شده است. این مفهوم از طریق تعامل میان انسان، طبیعت، و نیروهای الهی در فرایندهایی مانند فرشگرد تحقق می‌یابد. در مقابل، در اسطوره گیلگمش، جاودانگی به‌عنوان یک آرزوی مادی و فردی بازنمایی شده که برای انسان دست‌نیافتنی است. این پژوهش همچنین بر نقش نمادهای طبیعی مانند درخت زندگی، آب حیات، و هوم در تحقق جاودانگی در فرهنگ ایرانی تأکید دارد.جاودانگی در متون پهلوی نه تنها به‌عنوان یک هدف فردی، بلکه در چارچوبی اجتماعی و کیهانی بررسی شده است. این پژوهش با تطبیق این مفهوم با سایر فرهنگ‌ها، تفاوت‌های نگرش به جاودانگی و جایگاه انسان در جهان را برجسته می‌کند.</p> https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/386/437