مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 4 پیاپی 16 1404 07 01 The Role of Virtual Space in Political Activism and Electoral Participation of 1990s Youth: An Analysis of Changing Patterns of Political and Social Participation نقش فضای مجازی در کنشگری سیاسی و مشارکت انتخاباتی جوانان دهه 1370: تحلیلی بر تغییر الگوهای مشارکت سیاسی و اجتماعی 1 13 10.61838/kman.jspsich.394 FA شاهین گل افشان نیا گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمدعلی خسروی گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سید علی مرتضویان گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران احمد بخشایشی اردستانی گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1403/09/10 <p>This study aims to examine the role of virtual space in political activism and electoral participation among Iranian youth born in the 1990s, analyzing the changes in political and social participation patterns influenced by social media platforms. This research utilized a qualitative methodology with semi-structured interviews as the primary data collection tool. A total of 24 participants from Tehran, all born in the 1990s, were selected through purposive sampling. The interviews focused on their experiences with political activism and electoral engagement through virtual platforms. Theoretical saturation was reached after 24 interviews. NVivo software was used for qualitative data analysis, employing open, axial, and selective coding to identify emerging themes and patterns. The findings revealed that social media has significantly transformed political participation among young Iranians. Participants reported that online platforms increased access to political information, facilitated political discussions, and enabled digital activism through campaigns, petitions, and hashtags. However, they also highlighted challenges such as government restrictions, censorship, misinformation, and algorithmic bias that shape political discourse. While many young people engage in virtual activism, some expressed skepticism regarding its real-world impact and emphasized the gap between online discourse and policy-making. Additionally, some participants noted a shift from traditional forms of political participation, such as street protests, to digital engagement. This study confirms that social media plays a pivotal role in shaping political activism and electoral engagement among Iranian youth. While it provides opportunities for mobilization and participation, challenges such as misinformation, censorship, and surveillance hinder its full potential. The findings suggest the need for further research on the long-term effects of digital political engagement and the development of educational programs to enhance critical media literacy among young users.</p> <p>هدف این مطالعه بررسی نقش فضای مجازی در کنشگری سیاسی و مشارکت انتخاباتی جوانان ایرانی متولد دهه ۱۳۷۰ و تحلیل تغییرات در الگوهای مشارکت سیاسی و اجتماعی تحت تأثیر شبکه‌های اجتماعی است. این پژوهش از رویکرد کیفی استفاده کرده و داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری شده‌اند. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند انجام شده و ۲۴ نفر از جوانان متولد دهه ۱۳۷۰ ساکن تهران به‌عنوان مشارکت‌کنندگان انتخاب شدند. مصاحبه‌ها بر تجارب آن‌ها در زمینه کنشگری سیاسی و مشارکت در انتخابات از طریق فضای مجازی متمرکز بود. پس از ۲۴ مصاحبه، به اشباع نظری دست یافتیم. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار NVivo استفاده شده و از کدگذاری باز، محوری و انتخابی برای شناسایی تم‌ها و الگوهای نوظهور بهره گرفته شد. یافته‌ها نشان داد که رسانه‌های اجتماعی به‌طور چشمگیری مشارکت سیاسی جوانان ایرانی را تغییر داده‌اند. مشارکت‌کنندگان گزارش کردند که پلتفرم‌های آنلاین دسترسی به اطلاعات سیاسی، تسهیل بحث‌های سیاسی و فعال‌سازی دیجیتال از طریق کمپین‌ها، طومارها و هشتگ‌ها را افزایش داده است. با این حال، آن‌ها همچنین به چالش‌هایی مانند محدودیت‌های دولت، سانسور، اطلاعات نادرست و تعصبات الگوریتمی که بر گفتمان سیاسی تأثیر می‌گذارند، اشاره کردند. در حالی که بسیاری از جوانان در فعالیت‌های مجازی مشارکت دارند، برخی نسبت به اثرگذاری واقعی این مشارکت‌ها ابراز تردید کرده و بر فاصله میان گفتمان آنلاین و سیاست‌گذاری‌های واقعی تأکید داشتند. علاوه بر این، برخی از مشارکت‌کنندگان تغییر از شکل‌های سنتی مشارکت سیاسی مانند اعتراضات خیابانی به مشارکت دیجیتال را مورد توجه قرار دادند. این مطالعه تأیید می‌کند که رسانه‌های اجتماعی نقش حیاتی در شکل‌دهی به کنشگری سیاسی و مشارکت انتخاباتی جوانان ایرانی دارند. در حالی که این فضا فرصت‌هایی برای بسیج و مشارکت فراهم می‌آورد، چالش‌هایی مانند اطلاعات نادرست، سانسور و نظارت مانع از پتانسیل کامل آن می‌شوند. یافته‌ها نشان می‌دهند که برای تحقیقات بیشتر در خصوص اثرات بلندمدت مشارکت سیاسی دیجیتال و توسعه برنامه‌های آموزشی به‌منظور ارتقای سواد رسانه‌ای انتقادی در میان کاربران جوان، نیاز است.</p> Cyberspace Activism Political Electoral participation Social networks Youth of the 1990s فضای مجازی کنشگری سیاسی مشارکت انتخاباتی شبکه‌های اجتماعی جوانان دهه 1370 https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/394/487