مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 3 پیاپی 13 2025 03 18 The Role of the Magi in Scientific Exchange with Greek and Babylonian Civilizations in the Fields of Philosophy, Astronomy, and Medicine نقش مغان در تبادل علمی با تمدن‌های یونانی و بابلی در حوزه‌های فلسفه، نجوم و طب 285 299 10.61838/kman.jspsich.3.5.16 FA حمیده کشاورزی گروه تاریخ ایران باستان، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. محمود جعفری دهقی گروه فرهنگ و زبان های باستانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2024 10 14 <p class="Abstract"><span lang="EN-GB" style="font-size: 11.0pt; line-height: 115%;">Ancient Iran holds significant importance and utility in terms of reevaluating and reconstructing the relationship between science and religion—one of the most controversial issues of the modern era. The reason for this significance lies in the presence of a clerical group known as the Magi in ancient Iran, particularly during the Median and Achaemenid periods. Due to historical and social circumstances, this group held a simultaneous monopoly over both religion and science, and their interpretations of phenomena had the power to dominate others. From the outset, due to their esteemed social status as religious representatives, the Magi were also able to establish a solid position within the social domain and jointly acquire monopolistic control over certain spiritual and worldly domains. One of these domains was science, which, due to its transcendent nature in antiquity, naturally fell under the monopoly of the Magi. Therefore, the present study, using a "qualitative method and document-based research," seeks to answer the question: What was the position of the Magi in the scientific structure of ancient Iran (Median and Achaemenid periods)? The research findings indicate that the Magi, as one of the most influential groups in ancient Iran, simultaneously held monopolies in both religion and science and engaged in reciprocal scientific interactions with other nations.</span></p> <p>ایران باستان از جهت امکان بازفهمی و بازسازی ارتباط میان علم و دین به عنوان یکی از چالش­برانگیزترین مسائل دوران مدرن، از اهمیت و کارایی به­سزایی برخوردار است. علت این اهمیت، حضور گروهی روحانی به نام مغان، در ایران باستان و به ویژه در دوره­های ماد و هخامنشی بود که به دلیل زمینه­های تاریخی و اجتماعی، به طور همزمان انحصار دینی و علمی را در اختیار داشتند و روایت­های آنان از پدیده­ها، امکان تفوق بر دیگران را پیدا می­کرد. آنان از همان ابتدا به دلیل وضعیت و جایگاه والای اجتماعی خود به عنوان نمایندگان دینی، در حوزه اجتماعی نیز توانستند، جایگاهی مناسب برای خود به وجود آورند و انحصار برخی از پدیده­های روحانی و دنیوی را به طور توامان کسب کنند. یکی از این پدیده­ها، حوزه علم بود که به دلیل ماهیت فرازمینی آن در دوران باستان، به طور طبیعی در انحصار مغان قرار گرفت از این رو پژوهش حاضر با استفاده از «روش کیفی و مطالعات اسنادی» به دنبال پاسخ به این پرسش است که «مغان در ساختار علمی ایران باستان (ماد و هخامنشی) چه جایگاهی داشتند؟». یافته­های پژوهش نشان می­دهد مغ­ها به عنوان یکی از گروه­های متنفذ ایران باستان، توانستند به شکلی توامان، انحصار دینی و علمی را در اختیار بگیرند و در تعامل علمی با سایر ملل، تاثیر و تاثر پذیرند.</p> https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/440/410