مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 2 پیاپی ۶ 2023 09 01 Assessing the Impact of Socialization Components on Enhancing Social Interactions and Residential Satisfaction in Urban Settlements: A Case Study of the Zeytoon Residential Complex in Sari سنجش تأثیر مؤلفه‌های اجتماع‌پذیری در ارتقاء تعاملات اجتماعی و رضایتمندی سکونتگاه‌های شهری: مطالعه موردی مجموعه مسکونی زیتون ساری 103 123 10.61838/kman.jspsich.2.2.6 FA ندا افضلی دانشجوی دکتری، گروه معماری و شهرسازی، دانشکده فنی مهندسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران فاطمه مظفری قادیکلائی استادیار، گروه معماری و شهرسازی، دانشکده فنی مهندسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران مریم شباک استادیار، گروه معماری و شهرسازی، دانشکده فنی مهندسی، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران Journal Article <div class="abs_2 justify" style="box-sizing: border-box; text-align: justify; border-left: 5px solid rgba(0, 0, 0, 0.1); border-right: 0px; padding: 10px; color: #333333; font-family: rtl-font, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; widows: 2; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; white-space: normal; background-color: #ffffff; text-decoration-thickness: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-color: initial;"> <p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px; display: block; margin-block: 0.1em; margin-inline: 0px; direction: ltr;">The primary objective of architecture is to create an appropriate space for collective human activities. These spaces are referred to as sociable spaces. Having sufficient knowledge about humans and their interactions with others can be effective in creating these spaces for specific types of activities. On the other hand, as social beings, humans have different quantitative and qualitative levels of social interactions. Residential complexes, as containers of collective life, give form, character, and quality to social life. Insufficient understanding of individual and social issues of residents and inappropriate strategies for housing provision have led to social problems. It is often observed in residential complexes that there is an increase in individualism and a decrease in relationships and social interactions among residents. The present research aims to answer the question of the extent to which socialization components affect social interactions and residents' satisfaction with their living place. The research methodology was quantitative and field-based, and for the case study analysis, a questionnaire assessing the indicators was prepared and distributed among 105 residents of the Zeytoon Residential Complex located in Sari, which has a total of 412 building units. The collected data were analyzed using SPSS software. The findings of this study indicate that design focused on structural features of the space can significantly improve social interactions and create safe and appropriate spaces, thereby enhancing residents' satisfaction. Therefore, this article serves as a detailed and practical information source on optimizing social spaces and improving the quality of life for residents of residential complexes, offering solutions and suggestions.</p> </div> <div class="padding_abstract justify rtl" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; text-align: justify; padding: 15px; border-left: 0px !important; border-right: 5px solid rgba(0, 0, 0, 0.1) !important; color: #333333; font-family: rtl-font, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; widows: 2; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; white-space: normal; background-color: #ffffff; text-decoration-thickness: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-color: initial;">اولین هدف معماری ایجاد یک فضای مناسب برای فعالیت‌های انسانی جمعی است. این فضاها تحت عنوان فضاهای اجتماع‌پذیر مطرح می‌شوند. داشتن دانش کافی درباره انسان و ارتباطات او با دیگران می‌تواند در ایجاد این فضاها برای انواع خاص فعالیت‌ مؤثر باشد. از سوی دیگر، به عنوان موجودات اجتماعی، انسان‌ها سطوح مختلف کمی و کیفی از تعاملات اجتماعی دارند. مجتمع‌های مسکونی به عنوان ظرف حیات جمعی، به زندگی اجتماعی شکل، ویژگی و کیفیت می‌دهد. شناخت ناکافی از مسائل فردی و اجتماعی ساکنین و راهکارهای نامناسب در راستای تأمین مسکن، موجب بروز مشکلات اجتماعی شده است. به طوریکه در اغلب مجموعه‌های مسکونی شاهد افزایش فردگرایی و کاهش روابط و تعاملات اجتماعی ساکنان آن می‌باشیم. پژوهش حاضر با هدف پاسخ به این سؤال که تاثیر مولفه‌های اجتماع‌پذیری بر تعاملات اجتماعی و رضایتمندی ساکنان از محل سکونت تا چه اندازه می‌باشد، صورت گرفته است. روش تحقیق موضوع به شیوه کمى و میدانى و براى بررسى نمونه موردى، پرسشنامه سنجش شاخصه‌ها تنظیم گردید و در بین ساکنین مجتمع مسکونى زیتون واقع در ساری که دارای 412 واحد ساختمانی در مجموعه آن می‌باشد بین 105 نفر توزیع شد و اطلاعات به دست آمده با نرم افزار SPSS تحلیل گردید. نتایج حاصل از این تحقیق نشان می‌دهند که طراحی با تمرکز بر ویژگی‌های ساختاری فضا، ارتقاء ارتباطات اجتماعی و ایجاد فضاهای امن و مناسب می‌تواند بهبود محسوسی در تعاملات اجتماعی ایجاد کرده و رضایت ساکنان را ارتقا دهد. از این رو، مقاله حاضر به عنوان یک منبع اطلاعاتی مفصل و کاربردی در زمینه بهینه‌سازی فضاهای اجتماعی و افزایش کیفیت زندگی ساکنان مجتمع‌های مسکونی، اقدام به ارائه راهکارها و پیشنهادات می‌نماید.</div> https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/54/41