مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران در دست انتشار 1405 10 01 The Role of Cognitive Warfare in Modern Military Strategies in Iran: From Battlefield Combat to the Battle of Narratives نقش جنگ شناختی در استراتژی‌های نظامی نوین در ایران؛ از نبرد میدانی تا نبرد روایت‌ها 1 15 FA آتنا حسنی خواجه پاشا گروه مدیریت بازرگانی، واحد بویین زهرا، دانشگاه آزاد اسلامی، بویین زهرا، ایران Journal Article 1405 01 29 <p>This study aimed to examine the role of cognitive warfare in the modern military strategies of the Islamic Republic of Iran and to investigate the transition from battlefield combat to the battle of narratives. The study was conducted using a qualitative approach and the thematic analysis method. Professors of defense and strategic studies, cognitive warfare analysts in security think tanks, and specialists in political communication and social psychology were considered the statistical population and research experts. The sampling method was snowball sampling, and the researcher reached theoretical saturation through semi-structured interviews with 16 experts. Following open, axial, and selective coding, the findings indicated that Iran’s defense doctrine has undergone a paradigmatic transformation and is shaped by six main themes: “transformation of doctrine and the nature of the battlefield,” “counterstrategies and social resilience,” “the ecosystem of actors and content production,” “institutional governance and command integration,” “emerging threats and emergent technologies,” and “capacity assessment and indigenization of knowledge.” This means that national security is no longer merely physical; rather, it is grounded in the management of meaning, intelligent monitoring of public opinion, the use of digital elites, and confrontation with artificial intelligence threats. In addition, challenges such as interinstitutional lack of coordination, the shortage of indigenous models, and weaknesses in the quantitative measurement of effectiveness were identified as implementation barriers. The final conclusion indicates that success in the battle of narratives requires the establishment of unified cognitive command headquarters, the enhancement of citizens’ media literacy, and a transition from qualitative judgments to data-driven and quantitative evaluations in order to strengthen national resilience against hybrid warfare.</p> <p>این پژوهش با هدف واکاوی نقش جنگ شناختی در استراتژی های نظامی نوین جمهوری اسلامی ایران و بررسی گذار از نبرد میدانی به نبرد روایت ها انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل تم انجام پذیرفت. اساتید علوم دفاعی و راهبردی، تحلیلگران جنگ شناختی در اندیشکده های امنیتی و نیز متخصصان ارتباطات سیاسی و روانشناسی اجتماعی به عنوان جامعه آماری و خبرگان پژوهش درنظر گرفته شدند. روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی بوده و محقق طی مصاحبه نیمه ساختاریافته با 16 نفر از خبرگان به اشباع نظری دست یافته است. پس از کدگذاری باز، محوری و انتخابی، یافته های پژوهش نشان داد که دکترین دفاعی ایران دستخوش تحول پارادایمی شده و شش تم اصلی شامل «تحول دکترین و ماهیت میدان نبرد»، «راهبردهای مقابله ای و تاب آوری اجتماعی»، «اکوسیستم بازیگران و تولید محتوا»، «حاکمیت نهادی و یکپارچگی فرماندهی»، «تهدیدات نوین و فناوری های ظهوریافته» و «ظرفیت سنجی و بومی سازی دانش» را شکل میدهند، بدین معنا که امنیت ملی دیگر صرفا فیزیکی نیست، بلکه برپایه مدیریت معنا، پایش هوشمند افکار عمومی، بهره گیری از نخبگان دیجیتال و مقابله با تهدیدات هوش مصنوعی استوار است. همچنین، چالش هایی نظیر عدم هماهنگی بین نهادی، کمبود مدل های بومی و ضعف در سنجش کمی اثرگذاری، به عنوان موانع اجرایی شناسایی شدند. نتیجه نهایی حاکی از آن است که موفقیت در نبرد روایت ها مستلزم ایجاد ستادهای فرماندهی واحد شناختی، ارتقای سواد رسانه‌ای شهروندان و گذار از قضاوت های کیفی به ارزیابی های داده محور و کمی برای تقویت تاب آوری ملی در برابر جنگ ترکیبی است.</p> https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/541/579