مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران در دست انتشار 1405 10 01 A Comparative Study of the Role of Good Governance in Political Crisis Management during the Rouhani and Raisi Administrations بررسی تطبیقی نقش حکمرانی مطلوب در مدیریت بحران های سیاسی در دولت‌های روحانی و رئیسی 1 21 FA ناصر کعب عمیر دانشجوي دكتري، گروه علوم سياسي، واحد اهواز، دانشگاه آزاداسلامي، اهواز، ايران، عباس سهراب زاده استادیار، گروه علوم سیاسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران حامد نظری گروه علوم سیاسی، واحداهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ايران، Journal Article 1405 01 22 <p>Good governance and the methods of achieving it have long been subjects of debate and discussion among philosophers and political science scholars. Good governance, characterized by indicators such as political stability and government effectiveness, is among the most important issues addressed in political science over the past several decades and is closely associated with other significant concepts, including human security. Many revolutions throughout the world have occurred with the objective of achieving good governance, including the Islamic Revolution of Iran. Through its Islamic slogans, the Islamic Revolution of Iran proclaimed a commitment to advancing toward Islamic good governance. This has led successive governments of the Islamic Republic of Iran to adopt different approaches within the country’s political system in an effort to realize the components of good governance to an increasing extent. Accordingly, employing a descriptive-analytical method, drawing on library-based data, and applying the theoretical framework of good governance, the present study seeks to answer the main research question: What relationship exists between centralization and good governance in the Eleventh through Thirteenth Administrations of the Islamic Republic of Iran? On this basis, the primary objective of the present study is to comparatively examine the role of good governance in political crisis management during the Rouhani and Raisi administrations. The research hypothesis holds that, based on the indicators of good governance, political crisis management during the Rouhani administration was primarily economic in orientation and based on a combination of soft and hard control mechanisms, whereas during the Raisi administration, it was primarily social in orientation and based on hard-control mechanisms.</p> <p>حکمرانی مطلوب و روش‌های نیل به آن از دیرباز محل بحث و گفتگوی فلاسفه و اندیشمندان علم سیاست بوده  است. حکمرانی خوب که از شاخص هایی همچون ثبات سیاسی و کارایی دولت برخوردار است، از مهم ترین موضوعاتی است که در چند دهه اخیر در علم سیاست مطرح شده و ارتباط تنگاتنگی با سایر موضوعات مطرح از جمله امنیت انسانی دارد.  بسیاری از انقلاب‌های جهان با هدف نیل به حکمرانی مطلوب محقق گردیده، ازجمله انقلاب اسلامی ایران. انقلاب اسلامی ایران با شعارهای اسلامی خود منادی گام نهادن در مسیر حکمرانی مطلوب اسلامی بوده است. این امر سبب گردیده تا دولتهای مختلف جمهوری اسلامی ایران با اتخاذ رهیافتهای مختلف در نظام سیاسی کشور در صدد تحقق هرچه بیشتر مؤلفه های حکمرانی مطلوب باشند. ازاینروی پژوهش حاضر نیز با کاربست روش توصیفی تحلیلی و استفاده از داده  های کتابخانه و بهره گیری از چارچوب نظری حکمرانی خوب، در پی پاسخ دادن به این سؤال اصلی پژوهش است که چه نسبتی میان تمرکزگرایی و حکمرانی خوب در دولتهای یازدهم تا سیزدم جمهوری اسلامی ایران وجود دارد. بر این اساس هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی بررسی تطبیقی نقش حکمرانی مطلوب در مدیریت بحران های سیاسی در دولت  های روحانی و رئیسی می باشد. فرضیه پژوهش نیز بدین صورت است بر اساس شاخص های حکمرانی مطلوب،مدیریت بحران‌های سیاسی در دوران روحانی، اقتصادی و مبتنی بر کنترل تلفیقی نرم و سخت و در دوران رییسی اجتماعی و مبتنی بر کنترل  سخت بوده است.</p> https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/558/591