بررسی گذار نظام آموزشی سنتی به مدرن در ایران عصر قاجار

نویسندگان

کلمات کلیدی:

ایران عصر قاجار, نظام آموزشی, موسسات آموزشی خارجی, دارالفنون

چکیده

عصر قاجار دوره تحولات آموزشی و فرهنگی و جنبش های مهم مردمی است.این دوران عصر گذر از جامعه و فرهنگ سنتی به عصر نوین ایران به شمار می آید، با توجه به گسترش روابط ایران با اروپا و ساخت مدارس و اعزام افراد به اروپا،علوم مختلف در این زمان در ایران به تدریج رواج یافت . عباس میرزا به تقلید آگاهانه از فرایند مشابه اصلاحی که در امپراتوری عثمانی در دوران حکومت سلطان سلیم سوم جریان داشت اصلاحات نظامی را تحت عنوان نظام جدید آغاز کرد که شامل آشنایی با فناوری نظامی اروپا و روش های مدرن تربیت سربازان می شد و همچنین وسیله ای برای آغاز برخی اقدامات دیگر نظیراعزام دانشجو به خارج،ترجمه کتاب های اروپایی،تاسیس چاپخانه،انتشار روزنامه و سایر موارد مشابه بود واین تغییرات باعث درک بیشتر کاستی های ایران در برابر اروپا بود. بنا بر این در این دوره بنا به ضرورت و احساس نیاز و با تبعیت از غرب و نیز اعزام دانشجو به خارج از کشور نخستین گام جهت تحول نظام آموزشی ایران عصر قاجار با تلاش عباس میرزا و قائم مقام فراهانی و سپس میرزا تقی خان امیر کبیر ، شکل گرفت و مقدمه ورود به عصر مدرن فراهم گردید . سوال اصلی این پژوهش بر این امر استوار است که چه عامل یا عواملی سبب گذر نظام آموزشی از سنتی به نظام آموزشی مدرن شد؟ هدف این مقاله بررسی زمینه ها و فاکتورهای مقدماتی و همچنین چگونگی ایجاد نظام آموزشی مدرن است.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

مراجع

Adamiyat, F. (2005). Amir Kabir and Iran. Kharazmi.

Ayn al-Saltaneh, Q. M. S. (1995). The diary of Ayn al-Saltaneh. Asatir.

Behnam, J. (1996). Iranians and the idea of modernity. Foruzan Ruz.

Curzon, G. N. (2001). Persia and the Persian question (G. A. Vahid Mazandarani, Trans.). Elmi va Farhangi.

Dowlatabadi, Y. (1983). Hayat-e Yahya [The Life of Yahya]. Chehr Printing House.

Eqbal Ashtiani, A. (2004). History of Iran after Islam: From the early Islamic period to the Pahlavi era (3 ed.). Narmak.

Flandin, E. (1977). Eugène Flandin’s travelogue of Iran (H. Nur Sadeghi, Trans.). Eshraqi.

Ghasemi Puya, E. (1998). Modern schools in the Qajar period: Founders and pioneers. University Publishing Center.

Jamalzadeh, M. A. (2001). Sar o Tah-e Yek Karbas [Cut from the Same Cloth]. Sokhan.

Khormuji, M. J. (1965). Haqayeq-e Akhbar-e Naseri [Facts of the Naseri Chronicles]. Zavvar.

Mahbubi Ardakani, H. (1991). History of modern civilizational institutions. University of Tehran Press.

Mohit Tabatabai, M. (1996). An analytical history of the Iranian press. Besat.

Nateq, H. (1996). The cultural record in Iran. Khavaran.

Pasandideh, M. (1996). Memoirs of Ayatollah Pasandideh. Hadith.

Ravandi, M. (2003). Social history of Iran. Negah.

Ringer, M. M. (2002). Education, religion, and the discourse of cultural reform in Qajar Iran (M. Haqiqatkhah, Trans.). Qoqnus.

Rostami Hormoz, Z. (2017). An examination of the cultural policies of Iran’s rulers in the Qajar era Payame Noor University, Tehran South].

Soltanian, A. (2010). The role of French educational institutions in Iran from the early Qajar period to World War I. Research Journal of the History of Islamic Civilization, 4.

Torabi Farsani, S. (2010). Selected documents on the educational system from the National Consultative Assembly: Third to fifth terms.

Varahram, G. R. (2006). Political history and social organizations in Qajar Iran. Moin.

دانلودها

گاه‌شمار انتشار

چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش

شماره

نوع مقاله

پژوهشی

نحوه استناد به مقاله

یوسف وند ر. (1405). بررسی گذار نظام آموزشی سنتی به مدرن در ایران عصر قاجار. مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران, 5(2), 1-14. https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/view/579