نقش سرمایه اجتماعی بر جامعه پذیری سیاسی دانش آموزان در نظام آموزش و پرورش ایران (مورد مطالعه استان مرکزی)

نویسندگان

    رویا زنگباری دانشجوی دکتری، گروه جامعه شناسی سیاسی، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامي، نراق، ايران.
    حسین اژدریزاده * استادیار، گروه معارف اسلامی و جامعه شناسی، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایران. hajdarizadeh@rith.ac.ir
    محمد حسین پوریانی استادیار، گروه جامعه شناسی سیاسی، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامي، نراق، ايران.

کلمات کلیدی:

جامعه¬پذیری سیاسی, سرمایه اجتماعی, خانواده, معلمان, گروه همالان

چکیده

در مقاله حاضر در جوامع امروزى، نقش سرمایه اجتماعى در جامعه پذیرى سیاسى دانش آموزان، در كانون مباحث سیاسى قرار دارد. آموزش و پرورش به عنوان حافظ نظام سیاسى و عامل مؤثر در توسعه سیاسى عامل اصلى جامعه پذیرى سیاسی نوجوانان و جوانان در فرهنگ سیاسى ملى است. پژوهش حاضر به بررسی نقش سرمایه اجتماعی بر جامعه­پذیری سیاسی دانش­آموزان در نظام آموزش و پرورش استان مرکزی پرداخته است. در صورت توفیق مدارس در جامعه­پذیر کردن دانش­آموزان از حیث سیاسی، نوعی همنوایی و همبستگی در بین بدنه جامعه و مدیران و حاکمان ایجاد می­شود که مسیر توسعه را هموار می­سازد و ضروری است عوامل موثر بر جامعه­پذیری سیاسی دانش آموزان شناسایی گردد. این تحقیق به شیوه پیمایش در پی بررسی رابطه دو متغیر سرمایه اجتماعی و جامعه­پذیری سیاسی است. جامعه آماری كلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم استان مرکزی با حجم نمونه 388 نفر به صورت پیمایشی به شیوه نمونه گیری تصادفی طبقه‌ای چندمرحله­ای انتخاب شدند. تکنیک جمع آوری داده‌ها به وسیله پرسشنامه محقق ساخته انجام گرفته است. یافته‌ها حاکی از آن بود که بین متغیر سرمایه اجتماعی خانواده و جامعه­پذیری سیاسی دانش ­آموزان رابطه مثبت و معناداری برقرار است. همچنین دو متغیر شبکه ارتباطی دانش آموزان با معلمان و شبکه ارتباطی دانش­آموزان با همسالان رابطه معنادار و ضعیفی با جامعه­پذیری سیاسی داشتند. روایی پرسشنامه‌ها به شیوه صوری ارزیابی شد و پایایی با استفاده از ضرائب آلفای کرونباخ برآورد گردید.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

مراجع

Alagheband, A. (2007). Sociology of Education. Ravan Publications.

Chalabi, M. (1996). Sociology of Order: Explanation and Theoretical Analysis of Social Order. Ney Publications.

Cohen, A. (2017). Social Sociology Translated by - Mohammad Khakpour & Mohammadreza Fattahi. Ney Publications.

Ghaffari, G. (2008). The Construct of Cultural Capital and Its Productive Sources. Growth of Social Sciences, 12(2).

Hezarjaribi, J., Karimi, G., & Farhadi, A. (2013). Factors Influencing Political Socialization of University Students. Strategic Political Research(39), 92-120.

Israel, G. D., Beaulieu, L. J., & Hartless, G. (2001). The Influence of Family and Community Social Capital on Educational Achievement. Rural Sociology, 66(1). https://doi.org/10.1111/j.1549-0831.2001.tb00054.x

Mehri, K. (2005). The Impact of Social Capital on Academic Success of Students in Tabriz. Quarterly Journal Of Family and Research(2).

Nazoktabar, H. (2011). Exploring the Relationship Between Social Capital and Children's Education. Management and Development Process(68-69).

Putnam, R. (1967). Democracy and Civic Traditions Translated by - Mohammad Taghi Delfrooz. Office for Studies and Political Research, Ministry of Interior.

Putnam, R. D. (1993). The Prosperous Community: Social Capital and Public Life. The American Prospect, 13(4), 35-42.

چاپ شده

۱۴۰۴/۱۰/۰۱

ارسال

۱۴۰۳/۰۷/۰۸

بازنگری

۱۴۰۳/۰۹/۰۵

پذیرش

۱۴۰۳/۰۹/۱۵

شماره

نوع مقاله

پژوهشی

ارجاع به مقاله

زنگباری ر.، اژدریزاده ح.، و پوریانی . م. ح. . (1404). نقش سرمایه اجتماعی بر جامعه پذیری سیاسی دانش آموزان در نظام آموزش و پرورش ایران (مورد مطالعه استان مرکزی). مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران، 4(4)، 1-14. https://journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/view/334

مقالات مشابه

1-10 از 311

همچنین برای این مقاله می‌توانید شروع جستجوی پیشرفته مقالات مشابه.